من وقتی برای اولین بار از جایی دیدن می کنم با شتاب و خط ناخوانا صدها صفحه یاددااشت می نویسم. ولی بعد که به خانه بر می گردم می بینم که فقط در یکی دو صفحه اول - زمانی که سوار تاکسی فرودگاه می شوم و برای اولین بار به همه آنچه در خیابان هست با لذت نگاه می کنم- قبل از اینکه عقاید و تعصبات من پا پیش بگذارند - چیزی اساسی و واضح دستگیر آدم می شود.

اگر توریست بودن به این معناست که می خواهید همه جذابیت هایی که یک مکان را منحصر به فرد می کند ببینید چه چیز بدی در این مورد وجود دارد ؟

در اولین روزی که در شهر آتلانتا هستید به یک تور سه ساعته درون شهری بروید تا دستتان بیاید که چی کجاست و دوست دارید دوباره به کجا برگردید. وقتی به سفرهای خارجی می روید اگر فقط می خواهید ببینید چه چیزی در اختیار مردم انگلیسی زبان است از مغازه هایی که راهنمای تور توصیه می کند دیدن کنید.از پرسیدن آدرس موزه ملی از یک غریبه بومی خجالت نکشید .

به مجله های پر زرق و برقی که روی میزتان است یا بروشورهای مخصوص مهمانان که برای معرفی مکان های دیدنیست بی اعتنا نباشید.کجا می توانستم بفهمم که شش نوع تماس تلفنی که با اپراتور اداره می شود در بوتان وجود دارد :اضطراری ، مبرم، فوری، اجباری، مهم، نزدیکان، خویشاوندان نزدیک (خواهر برادر ) – که به همه آنها تقریبا به یک شکل پرداخته می شود.

 

ماجرا جویی را فراموش نکنید

اسم و واژه ی سفر و مسافرت با ماجراجویی لذت بخش تر میشود. اصلا مسافرتی که هیجان و ماجراجویی و در عین حال تجربه ی چیزی جدید را در بر نداشته باشد ارزش سپری کردن وقت ندارد.

خوردن غذاها در رستوران های ملی یکی از بهترین راه های آشنایی با مردم و فرهنگ جاییست که به آن سفر می کنید و البته این کار در یک سفر خاطرات به یاد ماندنی تری را خلق می کند.

منبع : نمناک